Nivîsîna bêjeyên ku bi [i]yê dest pê dikin û bi [i]yê diqedin

Bêjeyên kurmancîyê bi awayekî giştî, ne bi [i]yê dest pê dikin ne jî bi [i]yê diqedin. Ango fonotaksa kurmancîyê destûrê nade ku [i] ne di dawîya bêjeyên kurmancîyê da ne jî di destpêka wan da hebe.

Hin daçekên wekî “bi”, “ji”, “li”, “di … (ra)”yê û cihnava “çi”yê li derveyî vê qayîdeyê ne.

Bêjeyên ji zimanên bîyanî hatine wergirtin ku bi [i]yê dest pê dikin, [i]ya wan ya destpêkê dibe [î].

ibret→îbret

Ibrahîm→Îbrahîm

iflas→îflas

Ihsan→Îhsan

imkan→îmkan

imtihan→îmtihan

imtiyaz→îmtiyaz

imza→îmza

inkar→înkar

insaf→însaf

insan→însan

Ismaîl→Îsmaîl

işaret→Îşaret

Lê divê bihê dîyarkirin ku kurmancîaxêv gelek caran navên mirovan yên wekî Ibrahîm, Ihsan û Ismaîlî weha jî bi lêv dikin û dinivîsin: Birahîm, Hisan û Simaîl.