Alfabeya tîpgotinê
Herçî alfabeya kurmancîyê ya tîpgotinê ye, ango alfabeya tîp bi tîp gotinê ye, maneya wê ew e ku gotinek tîp bi tîp û her tîpeka wê jî bi alîkarîya navên mirovan dihê bilêvkirin.
Armanc ji alfabeyên weha ew e ku gotin bi awayekî zelal bihê dîyarkirin û bi vî awayî rê li ber têgihîştinên şaş bihê girtin.
Navên ku ji bo alfabeyê bi kar dihên, bi awayekî hatine hilbijartin da ku ev armanca navbirî bi hêsanî pêk bê.
Hemû navên mirovan yên vê alfabeyê dukîteyî ne. Ev navên dukîteyî bi nêrîneka weha hatine tesbîtkirin da ku di navbera navên jin û mêran da ji alîyê hejmarê ve nûnerîyeka wekhev peyda bibe.