Bangnîşan !

a) Bangnîşan piştî baneşanan û komekên baneşanîyê dihê danîn.

Gelî beşdarên qedirbilind! Ji vê derê bicehime! Wey gidî! Gundîno! Xwedêyo! Ax!

b) Ji bo tinazpêkirin, piçûkxistin, heyirîn û hwd dihê bikarînan. Di rewşên weha da, divê ku bangnîşan di nava kevanekan da be.

Xwedê wî bihêle, yekê pir biaqil (!) e. Mêrikî heft (!) gule xwarine, dîsan jî nemiriye.

c) Di destpêka nameyê da, piştî bêjeya xîtab yan silavdanê bangnîşan dihê bikarînan.

Birayê min yê hêja!
  1. Gava ku xîtab yan jî silava destpêka nameyê bi bangnîşanê biqede, bêjeya bi dû wê da tê, bi girdekê dest pê dike.
  • Gava ku xîtab yan silava destpêka nameyê bi bêhnokê biqede, bêjeya ku bi dû wê da -bi şertê ku ne navdêra taybetî be- bi hûrdekê dest pê dike.